17 września

17 września 1939 roku, dokładnie 70 lat temu, Armia Czerwona bez wypowiedzenia wojny wtargnęła w granice skrwawionego w boju, osamotnionego państwa polskiego. Sowiecka agresja umyślnie odbyła się w czasie, gdy cały wysiłek militarny naszego narodu skupiony był na obronie kraju przed niemieckim najeźdźcą. Nóż zdradziecko wbity w plecy walczącej Rzeczpospolitej ostatecznie pogrzebał jakiekolwiek szanse na obronę polskiej niepodległości. Inwazja ze wschodu stanowiła wypełnienie sojuszniczych zobowiązań stalinowskiej Rosji wobec hitlerowskich Niemiec, które to zobowiązania wynikały z podpisanego wcześniej paktu Ribbentrop-Mołotow. 28 września 1939 roku, na gruzach dogorywającej Polski, obaj najeźdźcy dokonali jej czwartego rozbioru.

Głos historii nieustannie nam powtarza, iż wszelkie próby wzajemnego porozumienia się Niemiec i Rosji, nierzadko tragiczne w skutkach, od zawsze wymierzone były przeciwko interesowi naszego kraju. Poświadczają temu lata zaborów i okupacji naszego kraju oraz długotrwała, wspólna, rosyjsko-niemiecka eksterminacja naszego narodu. Również i dzisiaj oba państwa nie czują najmniejszych oporów, aby ochoczo współpracować kosztem polskich interesów. Pomimo tego, iż Niemcy i Rosjanie za wszelką cenę starają się zatrzeć niechlubne karty swojej historii, my, Polacy, dobrze pamiętamy, jak wiele zła ciąży na sumieniu obu tych narodów i do czego doprowadzały ich wspólne sojusze.

Dlatego tak ważny jest nasz zdecydowany sprzeciw wobec wszelkich dziejących się współcześnie próbom zawarcia niemiecko-rosyjskich porozumień ponad naszymi głowami - porozumień wymierzonych w interes naszego kraju. Pamiętajmy o przestrogach, jakie niesie ze sobą historia i nie pozwólmy, aby mroczne karty dziejów powtórzyły się na nowo.